Dijital devrim ile birlikte gelişen Sosyal medya üzerinden iletişim, yeni çağda insan tarafından işlenen eski bir suçu da açığa çıkarttı. Bu insanlığın alnına kazınmış suçlardan biri olan linç tir.
Linç denilen eylemi uygulayan toplumlar geri kalmış, modern çağın barbarları olarak adlandırılırlar.
Ho shi minh'in abd'de yakın tarihe kadar uygulanan bu tür linçlere dair, o dönemin abd menşeili gazetelerinden aktardığı linç olayları üzerine şuan ismini hatırlamadığım bir kitabı var. Bu kitapta linç edilenlerin çoğunluğunun siyahi bireyler olduğu, linç edilen birkaç beyazında siyahlara yapılan bu haksızlığa karşı çıkanlar olduğu anlatılır.
Bu linç olaylarından birinin detaylı olarak gerçekleşmesini anlattığı bir örneği aklımda kaldığı kadarı ile anlatayım.
Linç olayından birkaç gün önce bir gazete linç edilme cezası verilen kişinin hangi meydanda serbest bırakılacağını yazar. Herkesi bu linç eylemine katılmaya çağırır.
Ve belirtilen günde o kişi meydanda serbest bırakılarak toplanan güruh tarafından linç edilir.
Ertesi gün aynı gazete linç olayını başından sonuna kadar detaylı bir şekilde anlatır. Bu anlatım içerisinde insanı dehşete düşüren şöylesi ifadeler vardır; x kişisi meydan da serbest bırakılmış toplanan kalabalık tarafından bedeni kesilerek etleri bedeninden sarkarak, kemikleri kırılarak, çektiği acıdan haykırarak öldüğü anlatılır. Gerekirse adı geçen kitabın adına da ulaşabilirim. Yani asılsız iftira filan değil bunlar.
Şimdi gelelim günümüze, artık bu türde linçler yapılmıyor. Daha ince daha estetik yapılıyor linç olayları. Ama hala bu işler olabildiğince çok sayıda insanı olaya dahil ederek linç işini yapmak, günümüz sosyal medyasını ortaya çıkaran dijital devrimin imkânları kullanılarak yapılıyor.
Sonuç olarak; insan doğduğunda güdüler ve dürtülerinden öte yetileri olmayan bir varlıktır. O insanı vicdanen, ruhen şekillendiren içinde yaşadığı sosyal yapı ve o yapının kurumlarıdır. Diyelim ve insanlığımızı, vicdanımızı kaybetmeden ruhumuzu şekillendirelim diyerek yazımıza noktayı koyalım.
Linç denilen eylemi uygulayan toplumlar geri kalmış, modern çağın barbarları olarak adlandırılırlar.
Ho shi minh'in abd'de yakın tarihe kadar uygulanan bu tür linçlere dair, o dönemin abd menşeili gazetelerinden aktardığı linç olayları üzerine şuan ismini hatırlamadığım bir kitabı var. Bu kitapta linç edilenlerin çoğunluğunun siyahi bireyler olduğu, linç edilen birkaç beyazında siyahlara yapılan bu haksızlığa karşı çıkanlar olduğu anlatılır.
Bu linç olaylarından birinin detaylı olarak gerçekleşmesini anlattığı bir örneği aklımda kaldığı kadarı ile anlatayım.
Linç olayından birkaç gün önce bir gazete linç edilme cezası verilen kişinin hangi meydanda serbest bırakılacağını yazar. Herkesi bu linç eylemine katılmaya çağırır.
Ve belirtilen günde o kişi meydanda serbest bırakılarak toplanan güruh tarafından linç edilir.
Ertesi gün aynı gazete linç olayını başından sonuna kadar detaylı bir şekilde anlatır. Bu anlatım içerisinde insanı dehşete düşüren şöylesi ifadeler vardır; x kişisi meydan da serbest bırakılmış toplanan kalabalık tarafından bedeni kesilerek etleri bedeninden sarkarak, kemikleri kırılarak, çektiği acıdan haykırarak öldüğü anlatılır. Gerekirse adı geçen kitabın adına da ulaşabilirim. Yani asılsız iftira filan değil bunlar.
Şimdi gelelim günümüze, artık bu türde linçler yapılmıyor. Daha ince daha estetik yapılıyor linç olayları. Ama hala bu işler olabildiğince çok sayıda insanı olaya dahil ederek linç işini yapmak, günümüz sosyal medyasını ortaya çıkaran dijital devrimin imkânları kullanılarak yapılıyor.
Sonuç olarak; insan doğduğunda güdüler ve dürtülerinden öte yetileri olmayan bir varlıktır. O insanı vicdanen, ruhen şekillendiren içinde yaşadığı sosyal yapı ve o yapının kurumlarıdır. Diyelim ve insanlığımızı, vicdanımızı kaybetmeden ruhumuzu şekillendirelim diyerek yazımıza noktayı koyalım.